M5 Carbon High Racer oftewel CHR

[Bob Hagendijk]

Waar ik met de Snoek vroeger moeiteloos drie keer mijn traject op en af reed — gewoon omdat het kon — heb ik nu bij rit twee al de neiging om mezelf af te vragen waarom ik hier in hemelsnaam aan begonnen ben.

De grootste spelbreker? De wind. Die werkt niet alleen tegen, maar lijkt ook actief te lobbyen tegen mijn mentale welzijn. Tenzij je natuurlijk in groep rijdt, of samen met een paar anderen een leuke route uitstippelt en het tempo enigszins de moeite waard is — dan valt er nog iets van motivatie te rapen tussen de vlagen door.

Het lijkt nu net alsof je met tegenzin gaat fietsen. Ik snap dat hard rijden leuk is, en een speed pedelec bijhouden helemaal, maar dan laat je je plezier wel erg van externe factoren afhangen. 
Ik vind hard rijden ook leuk, maar geniet ook van buiten zijn, wind door je haar, regen op mijn hoofd. Er zijn dagen dat ik wilde dat er minder wind of regen was, maar uiteindelijk vind ik het toch altijd nog leuker dan met de auto.
Misschien moet je met jouw snelheden iemand met een vm in de buurt zoeken. Zulke snelheden vind je niet onder gewone fietsers.

---

2. Als je de wind mee hebt, dan fiets je niet hard genoeg.