Tijd voor een rubriek "motoren"op dit forum.

[TimSch]

...
En dat is helemaal goed. Iedereen mag voor zichzelf beslissen wat 'ie wel of niet doet, zolang hij anderen daarmee niet tot last is.
...

Hoewel ik het hier in de basis mee eens ben, ging ik na wat overdenkingen me toch wat dingen afvragen. Waar heb ik zoal 'last van'?

Heb ik er last van dat ons land (ondanks dat we internationaal als fietsland bekend staan) de infrastructuur nog grotendeels op auto's baseert omdat het gros van de mensen 'fietsafstand' definieert als "<3km en alleen bij zon, aangename temperatuur en weinig wind"?

Ja, daar heb ik soms tijdens het fietsen best last van: lastige draaitjes omdat het fietspad erbij is gepropt, klinkertjes op fietspaden, veel stoppen en optrekken omdat de auto's in de voorrang zitten want god behoede dat ze eens even moeten wachten, etc...

Heb ik er last van dat doordat we als maatschappij maar moeilijk die auto's kunnen laten staan we bijdragen aan een klimaatcrisis waardoor ik me zorgen maak welk extreem weer mijn dochter allemaal mee gaat maken? (En inmiddels waarschijnlijk ik zelf ook al wel...)

Ja, ook daar heb ik eigenlijk best last van...

Heb ik er last van dat mijn ziektekostenpremie elk jaar weer verder stijgt, niet in de laatste plaats omdat we in het mondiale Westen op grote schaal lijden aan welvaartsziektes die met meer bewegen en gezonder eten te voorkomen zijn? (zie ook dat heldere, interessante filmpje van 365cycle). En dat terwijl mijn persoonlijke risicoprofiel mogelijk wel een lagere premie zou kunnen rechtvaardigen? 

Ja, ook daar heb ik eigenlijk best last van...

Dus de vraag rijst: wanneer ben je iemand tot last met je keuzes? Natuurlijk: bovenstaande voorbeelden zijn individu-overstijgend, ik heb niet rechtstreeks last van iemand in zijn auto. Maar het neemt niet weg dat ik wel degelijk 'last ergens van heb' en dat heeft allemaal in de basis te maken met keuzes van anderen, zelfs als mensen dat niet zo ervaren. "ja, mijn werk is 25km verderop dus ik moet wel met de auto". Je "moet" helemaal niet met de auto, het is een keuze. Alleen beroepsmatige chauffeurs kunnen zich mijns inziens beroepen op dat ze wel moeten. En daar zie je gelukkig steeds meer elektrificatie. Het overgrote deel van de mensen kiest voor de auto, of die ondersteunde fiets. En kan dus ook voor iets anders kiezen...

De vraag is niet "Wil ik gemak of niet?", maar "Wanneer wil ik gemak? Nu heel even, of hopelijk tot de laatste dag?"

Deze vind ik dus heel treffend, wilde ik graag nog eens herhalen 

For what it's worth: Ik zit nu ruim boven de groene lijn, en voel me daar prima  

+1 
En ik kan het iedereen aanraden