Hartslagen (& ook wel cadans / vermogen)

[Niels van der Wal]

(Baansprinters moeten dit extreem doortrekken ; die sprinten tot overgeven  aan toe. Daarvoor hebben ze zakjes beschikbaar na de finish. Topsport is niet gezond).

Dat lukt mij ook wel als ik een keer flink uit m'n dak ga. Heb het gevoel dat het vooral ook met een sprinter "zijn" te maken heeft; hoe groter de "energiedump", hoe slechter je je direct daarna voelt.
[/quote]

Dat heeft inderdaad met sprinter zijn te maken.
De basis voor sprinter zijn is de genetische aanleg voor de spiersoort die je hebt. Je hebt sprintspieren en duurspieren; (visueel is de ene spier dwargestreept en de andere lineair, maar vraag me niet welke). Sprintspieren kunnen in korte tijd veel vermogen leveren (duuspieren kunnen lange tijd een redelijk vermogen leveren). Voor het genereren van vermogen wordt er (in je bloed opgenomen is) suiker verbrand. Dit gebeurd meestal door volledige verbranding, dus arobe, maar bij een hoog gevraagd vermogen is er te weinig zuurstof aanwezig, en gebeurd dit anarabe. Je hebt dan ook een restproduct: melkzuur!
Dit zuur wil je kwijt; bij veel melkzuur wordt je misselijk en wil je dit kwijt door over te geven. Dit is een mentale grens over; baanfietsers moeten dit "leren".

(Gewone mensen raken het zuur kwijt door rustig te fietsen. Melkzuur heeft nog energie in zich wat je aanspreekt met arobe verbranding). Omdat achtergebleven zuur schadelijk is voor je spieren is het van belang om na een intensieve rit rustig uit te fietsen.

Jouw spieraanleg zorgt er voor dat je makkelijk anarobe verbrand (je energiedump) en dus 'makkelijk' melkzuur opbouwt. Het is dus ook zaak om altijd voordat je afstapt een stuk rustig te fietsen, zodat je dit restproduct verbrand. Scheelt spierpijn en stijfheid.

Niels, ooit wedstrijdfietser, van der Wal