Eitje

[Niels van der Wal]

Tikkertje met de beregeningsinstallatie

Wie in deze droge periode in het buitengebied fiets kent ze wel, die grote spuiten die de akkers beregenen.  Op een bloedhete avond kwam ik weer eens langs zo'n ding, en deze kleurde uitbundig buiten de lijntjes.
Ik was aan t begin van mijn tocht ternauwernood ontkomen aan een koude douche door zo'n recalcitrant tuinspuitertje. Zo'n 15 km verderop begon het serieuze werk: een échte beregeningsinstallatie én een nat fietspad.
In zo'n geval is het verstandig om de ijverige waterdrager tactisch te benaderen. Dus ik wachtte even tot de waterstraal netjes voor me uit draaide, en daarna fietste ik er langzaam achteraan. Tot mijn verbijstering draaide deze niet helemaal z'n rondje, maar halverwege zette het corpus delictum gezwind de terugweg in! Ik zag het onheil naderen, maar vluchten kon niet meer,  ik kreeg de volle laag.
Het was weliswaar een verfrissende ervaring, maar ook onweerlegbaar nat.

Verfrissend..... en de rest van de dag stinken naar boerensloot.....

Niels, handdoek, van der Wal