10-Jan-2022, 12:27 PM
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 10-Jan-2022, 12:48 PM door Niels van der Wal.)
(10-Jan-2022, 10:32 AM)Frutsel schreef: Op 1 puntje moet ik toch commentaar leveren Niels: Melkzuur bevat geen suikers. Suikers worden via een anaeroob proces omgezet in melkzuur.
Klopt, maar de vereenvoudiging maakt het duidelijk. Energie uit suikers is goed te begrijpen; energie uit melkzuur is lastiger te begrijpen.
En ook dat aerobe verbranding afneemt naarmate je hartslag omhoog gaat en dus langzaam overgaat in anaerobe verbranding.
Niels, luchthapper, van der Wal
Mijn indruk is altijd geweest dat juist het trainen en zo nu en dan hebben van spierpijn is wat je sterker maakt. Sterker ( null ) nog: ik heb de indruk dat m'n "agressieve" acceleraties tijdens plezierritjes met vrienden er voor gezorgd hebben dat ik nu in een rit van 100 km nog gewoon 15x boven de 1000W kan pieken zonder dat ik er de volgende dag last van heb.
Een geoefende fietser kent geen spierpijn op duurritjes.
Wat je doet is je spieren 'beschadigen' door explosief te trainen. Wedstrijdrijders doen dit veel om sterker te worden. (Uit iedere bocht maximaal accelereren bijvoorbeeld) De 'beschadiging' van spieren is wat je voelt, maar is een andere vorm van spierpijn dan spierpijn door melkzuur.
Een geoefende fietser kent dus geen spierpijn zolang hij/zij niet explosief kracht zet. Het is wel zo dat je bij constant explosief rijden de beschadiging minder groot is, waardoor je deze minder voelt en minder hersteltijd nodig heeft.
Niels, doorfietser, van der Wal
