Ervaringen met de Tuna

[365cycle]

Er is naar mijn weten geen glasvezel Waw, alleen aramide/kevlar hybride weefsel of full carbon.

Je hebt helemaal gelijk Gideon. Mijn foute aanname, maar idd, die WAW waarvan ik aannam dat het glasvezel was had geel/zwart weefsel. carbon/aramide hybride dus.

[*]Wat me ook opviel is dat het in de Tuna duidelijk stiller is dan in de QV (met lange kap). Hoe slechter het wegdek, hoe groter het verschil.

Maar dan rijd je met een zomerdakje, toch? Niet met de toerkap? Ik vind het namelijk behoorlijk rammelen in de Tuna met toerkap, maar dat geldt eigenlijk voor alle carbon velomobielen. Glasvezel klinkt duidelijk aangenamer.

[*]Het minivizier onderaan de halo is zodanig gepositioneerd, dat de wind over mijn ogen heen blaast naar mijn kruin én dat ik tussen het minivizier en het stukje doorzichtig plastic daarboven kijk. Dat laatste is prettig, want als er waterdruppels op de plastic onderdelen zitten, dan heb ik toch goed zicht op de weg. Dat was tijdens de LOL-tocht zondagochten met dichte mist goed te merken. In de QV moest ik dan het vizier een stukje open zetten en dan blies de wind alsnog in mijn ogen. Groot pluspunt voor de Tuna (met halo) wat mij betreft.

Kan je daar een detailfoto van delen? Ik moet nog even een miniviziertje op de Canu fabriceren namelijk.

[*]Het is wel wennen, die kortere cranks. In de QV had ik 170 mm cranks, in de Tuna zijn ze 155 mm. Dat is best wel een fors verschil. Ik geloof dat ik langere cranks toch fijner vind, maar het went vast snel.

Geef het idd even tijd. Ik ging van 170 (Quest) via 152 (Quest), 155 (QV+DF), 150 (Milan) en 140 (Bülk) naar 150 (Tuna), en toen moest ik wennen aan de lange cranks Versnellingsverhoudingen aanpassen is de moeite; kortere cranks zorgt meestal voor hogere cadans.

[*]De halo rammelt een beetje bij slecht wegdek. Niet heel hinderlijk, hoor.

Daar klaagde m'n zoon ook over bij zijn Canu. Uiteindelijk bleek het moertje van de magneet los te zitten. Misschien even checken of er bij jou wel een borgmoertje op zit

Nog twee dingetjes die niet hadden gemoeten:
1. de kilometerteller doet het niet. Waarschijnlijk een los draadje of contactje, maar die heb ik nog niet kunnen vinden.
2. het remlicht werkt niet (goed). Moet ik nog even induiken hoe dat nou komt.

Hm, daar zou ik bij een nieuwe fiets wel ff mee terug gaan. Moet gewoon goed zijn, toch?

Wellicht komt dat dat als de botten strammer worden. Instappen gaat dan nog wel, maar uitstappen wordt een uitdaging.

Is dat symptoombestrijding of een echte oplossing? Ik weet het niet. De armspieren sterk zat houden nu het nog kan is misschien ook een optie.
[*]M'n schoonvader is ook gaan trainen. Hij is met pensioen en heeft tijd, dus doet het iedere dag (verschillende spiergroepen). Hij ziet er niet alleen duidelijk fitter uit (niet enorm gespierd, maar gewoon definitie in z'n armen en schouders), maar geeft ook aan dat alles makkelijker gaat. Vallen kon hij sowieso al wel (hij is erg ervaren met aikido), maar nu doet hij dat gewoon minder dan eerder.
Wij ligfietsers hebben onze benen wel op orde, en dat zorgt ervoor dat we op onze oude dag minder vallen, maar het bovenlijf vergt ook wat actie. Zelf doe ik dat inderdaad met gewichten en klimmen (boulder).

Slechts één ding ervaar ik anders, de achtervering. Die vind ik te hard en is kennelijk niet instelbaar. Dat dreunt door in m’n rug en voelt erg onprettig.

De vering is niet instelbaar, maar wel aan te passen. Als je erg licht bent is de standaard misschien te hard voor je. Ik ben van half blauw (zacht) half rood (hard) naar volledig rood gegaan, omdat ik de eindaanslag zeker met flink wat bagage wel vaker raakte. Misschien moet jij juist naar 2x blauw.