Water- en luchtdoop

[Bart Verbeek]

Waterdoop
Gisteren kwam Rudy de Jouta Blue Line tadpole afleveren. Man, man, wat een prachtige machine! Ik was van plan wat korte ritjes te maken om e.e.a. nog even precies af te stellen. Maar algauw bleek dat deze trike een merkwaardige uitwerking op mij had. Ik kon niet meer stoppen! De wolkenluchten zagen er echter bijzonder dreigend uit. Ik herkende in de verte duidelijk een cumulus hommeles, en vanuit het westen kwam iets wat leek op een kist met zure regen aandrijven. Ik klampte mij echter vast aan de buienradar: die had bij de weergoden bedongen dat het voor zessen niet zou gaan regenen!

Komend jaar ga ik een paar keer per maand op en neer naar Almere, om een basiscursus vogelherkenning te volgen. Ik wilde graag weten of die afstand niet te hoog gegrepen was voor mij. Ik reed ten zuiden van de Oostvaardersplassen, over een prachtig fietspad. Toen ik op de toekomstige cursuslocatie in Almere was aangekomen, besloten de weergoden echter het contract met buienradar te verbreken door een wolkbreuk over mij uit te storten. Drie uur te vroeg! Tja, ik was van plan geweest alleen een kort ritje te maken, dus het regenpak zat nog in de fietstas van mijn andere fiets. Al snel had ik geen droge draad meer aan het lijf.

Ik was eigenlijk een beetje angstig over die lange dijk Almere Lelystad. Was die niet veel te lang voor mij? Zouden de ganzen zich gedragen? Zou het niet zwart zien van de muggen? In de praktijk blijkt het reuze mee te vallen. Al spoedig zag men dan ook een eenzame ligfietser over de dijk rijden. Drijfnat, maar met een glimlach van oor tot oor!
38 km gereden. Niet gek voor iemand die totaal ongeoefend is. Ook al gebruik ik elektrische ondersteuning.



Luchtdoop
De weergoden waren vandaag nog steeds uit hun hum. Windkracht 6 en veel regen. Het lesje hemelwater had ik nu wel begrepen. Maar zou ik met zoveel wind nog kunnen fietsen? Ik wilde bovendien eens kijken hoeveel elektrische ondersteuning ik nu eigenlijk echt nodig heb. Hoe minder ondersteuning, hoe vrijer. Fietsbennie indachtig. Ik heb twee accu's, en gisteren bleek al dat ik daarmee zeker een actieradius van 80 km heb. Genoeg voor oostelijk en zuidelijk Flevoland.


Hollandse hout

Het bleek dat mijn waterdichte jas bij wind van rechts doorlekte bij de rits. In de lage houding van een ligfiets wordt je kennelijk later opgemerkt door de plaatselijke fauna. Heel wat vogels en konijnen hadden mij pas laat in de gaten.

Hoewel het af en toe melkboerenhondeweer was, ben je op een ligfiets ook zo dicht bij de elementen, dat er geen zonnetje kon schijnen zonder dat ik daar weet van had. Heel vaak bood stand 1 (van 5) voldoende elektrische ondersteuning. Ik heb echter ook hele stukken zonder ondersteuning gereden. Bij volle tegenwind zorgde standje twee dat ik toch nog voldoende vooruitkwam.

Ooievaars, heel veel witte kwikstaarten, een havik, huiszwaluwen, gierzwaluwen, en schapen op de Knardijk.


De tong van Lucifer


Schapen


Blauwe lucht en regen


Veel afgewaaide takken

Een trike is echt absolute vrijheid. De Blue Line is een heerlijk apparaat. De draaicirkel is verrassend kort. Wegrijd-assist lijkt decadent, maar het is verrekte handig!
YeeHaa!!

Vandaag 48 kilometer gefietst, waarvan ongeveer een derde zonder ondersteuning. Ik ben benieuwd of ik morgen de trap nog opkom.