Vandaag leuk gesprekken gehad in Harlingen naar aanleiding van de Grasshopper.
Eerst met de iemand van de bediening over ligfietsen. Ik verzekerde haar dat ligfietsen niet moeilijk was. Het ziet er wel zo uit zei zij.
Daarna met een klant terwijl ik de fietstassen van de Grasshopper aan het vullen was.
Hij vertelde dat hij een vriend had weggebracht op de fiets.
Toen hij overleden was, zei zijn vriendin dat hij nooit auto gereden had en nu overleden was zou dat ook niet gebeuren. Hij werd naar de plek van zijn laatste afscheid gereden op een fiets aanhanger die hij trok op de fiets.
Hij vertelde van zijn Flevobikes die hij in 1992 gehad had. Dat zijn wèl moeilijke ligfietsen, vond ik. Ja, een vriendin van hem had er nog 2 tanden mee verloren, zei hij. Hij vertelde van fietsreizen van China naar Laos. Ik begreep hem verkeerd. Ik dacht aanvankelijk dat hij naar China was gefietst. Dat kon niet meer, ze ik. Jawel hoor, zei Hij via Turkije. naar Azerbeidzjan en dan via Bakoe per veer naar de overkant van Kaspische zee en dan naar Tadzjikistan en Kirgizië (als ik het mij goed herinner) naar China. Dat is wel erg bergachtig en de kwaliteit van de wegen is ook niet wat wij hier gewend zijn. Geen probleem vond hij. Hij had ook in Patagonië gefietst. Dat leek mij eindeloze poesta's. Dat ontkende hij niet. Je zag een rondje op een kaart en je dacht dat het een dorp was, maar het was een enkel huis. Het volgende mogelijke dorp was honderden kilometers verderop. Een vriend van hem had een foto daar genomen en ontdekte achteraf dat er een poema erop stond. Als de foto heel sterk uitvergrootte dan, inderdaad, kon je een poema ontwaren.
Ik overweeg om naar Zuid-Duitsland te fietsen dit jaar. Prima fietsland vond hij geen enkel probleem. Hij was de laatsje jaren nog naar Griekenland gefietst.
Zo zie je maar, ga met je ligfiets boodschappen doen, dan heb je tenminste interessante gesprekken.
Groet,
Marco
Eerst met de iemand van de bediening over ligfietsen. Ik verzekerde haar dat ligfietsen niet moeilijk was. Het ziet er wel zo uit zei zij.
Daarna met een klant terwijl ik de fietstassen van de Grasshopper aan het vullen was.
Hij vertelde dat hij een vriend had weggebracht op de fiets.
Toen hij overleden was, zei zijn vriendin dat hij nooit auto gereden had en nu overleden was zou dat ook niet gebeuren. Hij werd naar de plek van zijn laatste afscheid gereden op een fiets aanhanger die hij trok op de fiets.
Hij vertelde van zijn Flevobikes die hij in 1992 gehad had. Dat zijn wèl moeilijke ligfietsen, vond ik. Ja, een vriendin van hem had er nog 2 tanden mee verloren, zei hij. Hij vertelde van fietsreizen van China naar Laos. Ik begreep hem verkeerd. Ik dacht aanvankelijk dat hij naar China was gefietst. Dat kon niet meer, ze ik. Jawel hoor, zei Hij via Turkije. naar Azerbeidzjan en dan via Bakoe per veer naar de overkant van Kaspische zee en dan naar Tadzjikistan en Kirgizië (als ik het mij goed herinner) naar China. Dat is wel erg bergachtig en de kwaliteit van de wegen is ook niet wat wij hier gewend zijn. Geen probleem vond hij. Hij had ook in Patagonië gefietst. Dat leek mij eindeloze poesta's. Dat ontkende hij niet. Je zag een rondje op een kaart en je dacht dat het een dorp was, maar het was een enkel huis. Het volgende mogelijke dorp was honderden kilometers verderop. Een vriend van hem had een foto daar genomen en ontdekte achteraf dat er een poema erop stond. Als de foto heel sterk uitvergrootte dan, inderdaad, kon je een poema ontwaren.
Ik overweeg om naar Zuid-Duitsland te fietsen dit jaar. Prima fietsland vond hij geen enkel probleem. Hij was de laatsje jaren nog naar Griekenland gefietst.
Zo zie je maar, ga met je ligfiets boodschappen doen, dan heb je tenminste interessante gesprekken.
Groet,
Marco
