Krachtoverbrenging en vervorming van de aandrijflijn

[Arend-Jan]

Dus je ketting van 1.5m rekt minder dan 1mm wanneer je je volledige gewicht op het pedaal zet.

En 1500 maal iets minder dan 0,001 maakt toch wellicht wel een ruime Joule die in kettingrek verdwijnt en niet voor aandrijving zorgt. Gelukkig valt het hystereseverlies in staal erg mee, dus het meeste krijg je later (rond het dode punt van de trapbeweging?) weer terug...

Dit is een denkfout. Het klopt dat de hysterese verliezen heel klein zijn (staal veert goed maar dempt nauwelijks), maar die energie van het opspannen krijg je niet terug. 

Als dat wel zo zou zijn zou de stijfheid van de algehele constructie ook niet uitmaken. 

Ik heb weleens gefietst met een achternaaf met een torsieveer erin. Die spande je dus letterlijk op, en dit zou helpen omdat het wiel zelf dan een minder fluctuerende/pulserende aandrijving zou verwerken. Na 1 ritje heb ik hem weer uitgebouwd omdat het voor mij overduidelijk was dat ik er niet sneller van werd (maar wel trager).

Natuurkunde stelt dat arbeid gelijk is aan kracht x afgelegde weg. Dus zolang er geen verplaatsing is, is er geen arbeid geleverd. Helaas kost het ons wel energie om kracht uit te oefenen, ook als er nog geen verplaatsing optreedt.
Simpel voorbeeld: 150 kg duwen met je benen tegen een blok beton dat stil blijft liggen = geen arbeid verricht. Maar toch hou je dat geen uren vol

En zo krijg je helaas ook geen uitgegeven energie 'terug', van een (eerder opgespannen) veer die jouw been terugduwt, tegen de spierspanning in