01-Oct-2024, 11:31 PM
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 01-Oct-2024, 11:47 PM door Martin van Mourik.)
Volgens de aannames waarmee Raymond een vlugge rekensom maakte zou de hoeveelheid voortgebrachte microplastics berekend kunnen worden uit de totale bewogen massa van een voertuig.
Misschien levert dit simpele model in de praktijk best bruikbare resultaten, maar ik begin als ik zoiets zie staan direct te denken dat het zo eenvoudig niet kan zijn, en dat er meer factoren een rol zullen spelen.
Auto's hebben naast een grotere bewogen massa per persoon ook veel zwaardere en bredere banden, en ook een veel groter vermogen. De slijtage veroorzakende krachten die daardoor op de banden inwerken zijn denk ik van een geheel andere orde. Tijdens het optrekken, remmen en het rijden van grotere snelheden werken aanzienlijk grotere krachten in op een grotere hoeveelheid bandenmateriaal. Ik vermoed dat het verschil in de hoeveelheid microplastics tussen fietsen en auto's door dit soort factoren groter uitvalt dan het verschil in gewicht.
Ik kwam in een artikel van stowa (Stichting Toegepast Onderzoek Waterbeheer) deze zin tegen:
"Uit onderzoek blijkt dat de microplastic emissie per gereden kilometer vanuit bandenslijtage van vrachtwagens (1.000-1.500 mg/km) bijvoorbeeld vele malen hoger is dan van personenwagens (50-200 mg/km) (Wagner et al., 2018)."
https://www.stowa.nl/deltafacts/waterkwa...cs-bronnen
Het verschil in emissie tussen personenwagens en vrachtwagens is dus ongeveer een factor tien. Zijn vrachtwagens ook gemiddeld ongeveer tien keer zo zwaar als personenwagens? In dat geval is de simpele afleiding alleen op basis van voertuiggewicht zoals Raymond deed zo gek nog niet.
Dankzij de opmerking van Fietsbennie heb ik het originele artikel van het RIVM gelezen, en daarna ook hun publicatie als PDF gedownload en bekeken, en daarna nog wat zitten zoeken op diverse gebruikte termen die me niets zeiden.
Zo zei de term "kunststofpellets" me niets, dit blijken plastic korrels te zijn, grondstof voor de productie van plastic eindproducten. Rond het transport van dit spul en bij de fabrieken waar het gebruikt wordt blijkt er aardig wat geknoeid te worden hiermee, waardoor het zo de omgeving in geloosd wordt. Dit is een in omvang redelijk vergelijkbaar grote bron van microplastics als bandenslijtage. De groep "macroplastics" (afkomstig van zwerfafval als ik het goed begrepen heb) is bijna net zo groot.
Ik heb de percentages maar even uitgerekend met een spreadsheet.
Banden 32%
Kunststofpellets 24%
Macroplastics 22%
Textiel 8%
Plasticdeeltjes in schoonmaakmiddelen en cosmetica e.d. 5%
Overig 9%
Die titel "Meeste microplastics in Nederland afkomstig van autobanden" is dus in meerdere opzichten een misser. Banden zijn de bron van ongeveer een derde deel van de microplastics, de meeste microplastics zijn dus afkomstig van andere bronnen. En we weten op basis van het RIVM artikel niet aan welk type banden de grootste groep microplastics te wijten valt. De verdenking ligt wat mij betreft wel bij de autbanden.
Misschien levert dit simpele model in de praktijk best bruikbare resultaten, maar ik begin als ik zoiets zie staan direct te denken dat het zo eenvoudig niet kan zijn, en dat er meer factoren een rol zullen spelen.
Auto's hebben naast een grotere bewogen massa per persoon ook veel zwaardere en bredere banden, en ook een veel groter vermogen. De slijtage veroorzakende krachten die daardoor op de banden inwerken zijn denk ik van een geheel andere orde. Tijdens het optrekken, remmen en het rijden van grotere snelheden werken aanzienlijk grotere krachten in op een grotere hoeveelheid bandenmateriaal. Ik vermoed dat het verschil in de hoeveelheid microplastics tussen fietsen en auto's door dit soort factoren groter uitvalt dan het verschil in gewicht.
Ik kwam in een artikel van stowa (Stichting Toegepast Onderzoek Waterbeheer) deze zin tegen:
"Uit onderzoek blijkt dat de microplastic emissie per gereden kilometer vanuit bandenslijtage van vrachtwagens (1.000-1.500 mg/km) bijvoorbeeld vele malen hoger is dan van personenwagens (50-200 mg/km) (Wagner et al., 2018)."
https://www.stowa.nl/deltafacts/waterkwa...cs-bronnen
Het verschil in emissie tussen personenwagens en vrachtwagens is dus ongeveer een factor tien. Zijn vrachtwagens ook gemiddeld ongeveer tien keer zo zwaar als personenwagens? In dat geval is de simpele afleiding alleen op basis van voertuiggewicht zoals Raymond deed zo gek nog niet.
Dankzij de opmerking van Fietsbennie heb ik het originele artikel van het RIVM gelezen, en daarna ook hun publicatie als PDF gedownload en bekeken, en daarna nog wat zitten zoeken op diverse gebruikte termen die me niets zeiden.
Zo zei de term "kunststofpellets" me niets, dit blijken plastic korrels te zijn, grondstof voor de productie van plastic eindproducten. Rond het transport van dit spul en bij de fabrieken waar het gebruikt wordt blijkt er aardig wat geknoeid te worden hiermee, waardoor het zo de omgeving in geloosd wordt. Dit is een in omvang redelijk vergelijkbaar grote bron van microplastics als bandenslijtage. De groep "macroplastics" (afkomstig van zwerfafval als ik het goed begrepen heb) is bijna net zo groot.
Ik heb de percentages maar even uitgerekend met een spreadsheet.
Banden 32%
Kunststofpellets 24%
Macroplastics 22%
Textiel 8%
Plasticdeeltjes in schoonmaakmiddelen en cosmetica e.d. 5%
Overig 9%
Die titel "Meeste microplastics in Nederland afkomstig van autobanden" is dus in meerdere opzichten een misser. Banden zijn de bron van ongeveer een derde deel van de microplastics, de meeste microplastics zijn dus afkomstig van andere bronnen. En we weten op basis van het RIVM artikel niet aan welk type banden de grootste groep microplastics te wijten valt. De verdenking ligt wat mij betreft wel bij de autbanden.
