Inmiddels verkocht, Flevobike 50/50

[Tijanus]

ik stop even met ligfietsen. Ik rijd nu 3,5 km door een onoverzichtelijk dorpscentrum naar mijn werk, ik ben op de gewone fiets sneller en veiliger. Ik durf meer op de gewone fiets, omdat ik meer kan zien en beter gezien wordt.

Dat lijkt me een kwestie van gewenning. Het duurt een paar honderd kilometer voordat je je comfortabel voelt.

Niet helemaal mee eens.
Ja, gewennning helpt zeker veel. Zeker op mijn Baron heb ik het gevoel dat ik met een pink kan sturen en op een dubbeltje kan stoppen.
Maar, het (gevoelde) vermogen om 'andermans verkeersproblemen' op te lossen zoals ik dat op mijn buk-racers heb (over een gat* of richeltje springen of whatever), zal ik ook op de Baron nooit hebben. En dat na 20 jaar en misschien de wereld wel rond (in kilometers) op diverse ligfietsen.


*Met de racefiets ben ik ooit over een gat van zeker drie meter gesprongen. Eigen fout, het Franse (beton)fietspad was nog niet helemaal af, dat zag ik te laat. Dat leverde me een snakebite en een deukje in de achtervelg op, dat wel, maar ik bleef overeind en de fiets bleef prima fietsbaar.