Filmpje van GCN: "Motornormitivity"

[Tijanus]

Het gevolg van bellen is dat mensen vaak eerst om gaan kijken in alle rust. Daarna gaan ze willekeurig een kant op die niet te voorspellen is. Ook fietsers gaan eerst omkijken, en hierbij enorm zwalken om dan soms ook aan de linkerkant rijden. Fietsers mogen elkaar niet rechts inhalen dus moet ik tot bijna stilstand afremmen. Als je dat elke honderd meter moet doen, ga je denken dat het misschien ook wel zinnig is dat die mensen rekening houden met andere verkeersdeelnemers.

Helemaal eens. Ik voel me snel hoogst onplezierig als ik met de Quest per abuis op een dermate smal fietspad uitkom (zo'n fietspad van hooguit een meter breed naast een zandpad bijvoorbeeld) dat ik gedwongen wordt meer dan de helft van de beschikbare weg te gebruiken. Dat voelt toch als een exclusief (zij het temporeel) gebruik van iets (de weg) waarop ik slechts inclusief (dus naast anderen) gebruiksrecht heb. Opeens voelt een Quest dan als zo'n overbodig grote SUV - met de racefiets heb ik met dezelfde situatie geen probleem.

De voetgangers in dit voorbeeld lopen vier breed - en ook dat nog eens (maximaal) breeduit - met ook nog eens drie honden die eerst weer eens onder controle gebracht moeten worden als er een willekeurige medeweggebruiker aankomt. Kijk, je hoeft niet permanent rekening te houden met een achteropkomende negenassige betonmixer, maar willekeurig welke weggebruiker kan hier niet langs zonder (substantieel vertragende) interactie. Wat mij betreft is dat inderdaad tamelijk asociaal.