De FlevoRacer van Merijn

[Merijn]

Nu ik vandaag mijn Flevoracer oner het stof vandaan heb gehaald is het tijd voor een paar plaatjes.
Ik heb de fiets pakweg 25 jaar geleden gekocht als frameset en opgebouwd naar mijn eigen smaak. 3x8 versnellingen (dat was toen wel het maximum), magura velgremmen voor en achter, 26 inch wielen. Ik heb gekozen voor 26 inch omdat er dan dikke banden in het frame passen. Met fietsvakanties in het vooruitzicht vond ik dat wel prettig, en op de kinderkopjes in noord-Portugal heb ik op een bar of drie gereden om mijn gebit heel te houden. 

Ik had toen al een goed zitje gemaakt dat ik in de Alleweder gebruikte, op basis daarvan heb ik een zitje voor deze fiets gemaakt. Het Flevobike zitje vond ik een drama, dat heb ik niet eens gekocht. Ik heb het zitje maximaal naar voren geschoven. Dat zorgt voor meer voorwieldruk en een vlakkere zithouding.
De eerste tijd heb ik met bagagedrager gereden, met een soort motor-tassen er onder. Daarna ben ik overgestapt op een zelfgebouwde carbon koffer. Dat scheelde ongeveer 10% in snelheid.



Een aantal jaar geleden heb ik de fiets een grote beurt gegeven: andere achtervork want de eerste was reddeloos verroest, en alles laten stralen en poedercoaten.
De standaard heb ik er toen ook bij gemaakt. De achterrem is vervangen door een knijprem (Tektro geloof ik) die wel iets bredere banden aan kan, omdat de nieuwe vork geen magura nokken had. Die knijprem is nergens te krijgen, behalve uiteraard bij M-gineering. Op het achterwiel heb je de remkracht van een magura toch niet nodig.



Het achterwiel gaat maar een klein stukje de staartstoomlijn in, en neemt weinig ruimte weg. Ik heb wel wat last van een gebrek aan stijfheid in de vork, bij heel langzame krappe bochten loopt de band iets aan. Dat komt omdat er 1 plaatje in de vork ontbreekt. Dat ga ik binnenkort oplossen, maar omdat ik niet wil lassen aan het frame dat netjes in de poedercoating zit, ga ik dat met wat carbon oplossen.







Ik gebruik geen bar-end verstellers maar buisverstellers op een zelf gedraaid montageblokje. Dat was oorspronkelijk een kosten kwestie, want bar-end verstellers waren duur, heel duur. Maar het heeft ook een praktisch voordeel: je kan de muis van je hand op het uiteinde van het stuur laten rusten. De buisverstellers zijn bij het groot onderhoud vervangen door nieuwe, de oude waren wel zo'n beetje op omdat de fiets er vaak mee tegen de muur staat.


Ik heb niet echt een idee hoeveel de fiets gelopen heeft. Vele tienduizenden kilometers, het is jaren mijn vaste fiets geweest. Ook voor fietsvakanties in het nabije Europa, Portugal, Griekenland en zelfs 1 keer Australië. Voor vliegen met de fiets is de koffer handig. Hij is gemakkelijk van de fiets te halen (wel even de bagage er uit en er weer in), en dan kan ie zo op de bagageband.