Foto's Fietsbennie

[Lopopodium]

Die afstand is aan te leren, maar ik vind steeds meer dat ik mezelf "tegen" kom voorbij de 200. Dan gaat mij het halen van het doel op het gegeven moment boven het middel daar te komen.

Dat gevoel ken ik wel een beetje. Dat had ik afgelopen vrijdag, toen ik van Den Haag naar Weert fietste. Ik wilde het laatste stuk via Ospel. Maar toen ik die kant op aan het fietsen was op het punt dat de teller rond 200 zat had ik zoiets van "wat kan het mij schelen, ik ben het zat, ik fiets vanaf hier gewoon direct naar het station van Weert". 200 kilometer is voor mij ook wel een beetje zo'n punt dat je het zat begint te worden en niet zomaar meer voor de leuk nog een stukje meepakt, maar gewoon de kortste lijn naar het eindpunt om het snel af te ronden. Twintig kilometer eerder had ik fluitend nog een omweg gemaakt. En zou het door die omweg uiteindelijk ver boven de 200 kilometer uitkomen, is dat geen punt, want dan ben je jezelf gewoon 'naar huis' aan het brengen en dan zit je het restant wel gewoon uit. En dan heb ik ook niet echt oog meer voor een verder eigenlijk best leuk centrumpje van Weert (ik was er al eens geweest, dus wist dat er wel wat oude bouwwerken stonden die het bekijken waard zijn).