Niet voor of tegen, maar fietsen met Kanker

[Wim -de roetsende]

Heel veel bedankjes zie ik onder mijn berichten staan. Dank daarvoor.

Ook een aantal persoonlijke berichten. Fijn dat mijn verhaal helpt of als prettig wordt ervaren.


Ik realiseerde mij later dat mensen het misschien lastig vinden om op zo'n soort bericht te reageren.

Heb ik ook gemerkt toen ik nog echt ziek was en ik merk het nog steeds als ik vertel dat ik een chronische vorm van Leukemie heb. 

Mensen schrikken toch als ik het vertel. Ondanks het feit dat ze mij kennen als een veel fietsende, werkende, gezonde man die ogenschijnlijk veel energie heeft.


Mocht je dus iemand kennen in je omgeving met Kanker, twijfel dan niet. Ga het gesprek aan. Stel vragen.
"Hoe gaat het vandaag met je?", is bijvoorbeeld een hele goede vraag om mee te beginnen.

Sommige mensen negeerden mij toen ze wisten dat ik ziek was. Dat kwetste mij soms. Anderen keken met zo'n heftige blik vol medelijden. Ook dat heb ik niet als prettig ervaren. Ik heb het ze echter nooit kwalijk genomen. Ik vond het vroeger zelf ook moeilijk om iets te vragen of te zeggen.

Ik weet nu dat bijvoorbeeld: "Ik weet echt niet wat ik tegen je zou kunnen zeggen." een hele goede openingszin is.


Goed, dat was het wel. Doe er je voordeel mee.