Promotie van het ligfietsen en de vereniging?

[Bart Verbeek]

Toen ik voor het eerst met mijn Mexicaanse collega op zakenreis ging, zei hij op het vliegveld: "If you take the longest queue and I take the shortest, you still will be faster, even though I packed my suitcase for easy inspection."
"No, do not take the same queue as I do, passengers talking with suspects will be searched as well, that's double time loss."

Bij elke vlucht werd zijn koffer binnenstebuiten gekeerd, puur omdat hij in Mexico geboren is.
Telkens een vernedering voor hem. Gelaten ondergaan geeft het minste oponthoud.
De rol van machteloze toeschouwer is tergend voor mij.

Had ie de drugs in jouw koffer verstopt? 

---

 Soms zakt me de moed even in de schoenen. Wat ik doe, doe ik een beetje voor mezelf en een beetje meer voor m'n kind. 

Het kan verkeren. Als fervent kilometervreter in een leasebak had ik nooit nagedacht over zulke zaken. Maar de loopafstanden van en naar mijn auto zetten mij aan het denken. Een e-bike was sneller en relaxter dan autorijden. Meer e-biken zette me aan het denken. Een e-ligfiets was minder belastend voor het achterwerk en dus een logisch vervolg. Meer e-triken en het feit dat mijn auto vervangen moest worden zette me aan het denken. Hoe nodig had ik die auto eigenlijk?

Dus logisch nadenken en onbevangenheid leidde vanzelf tot autoloosheid. Dat het goed is voor het milieu is mooi meegenomen. Daar kan ik nu mooi prat op gaan. Toch is dat nooit vooraf een belangrijke overweging geweest. Dat ik het voor het nageslacht doe kan ik ook niet beweren. Ik heb geen kinderen.

Toch kan ik de onrechtvaardigheid van onnadenkende vervuiling slecht verdragen. Weer een beetje terug naar een menselijke maat en kijken naar de gevolgen van je daden is veel rustgevender.

Misschien ben ik nu de facto een milieu freak. Ik voel mij niet zo. Ik ben meer een logica freak. En logica heeft mij tot hier geleid. Ik denk dat er dus nog wel hoop is.