Mijn eerste ligfietsrit maakte ik ook bij de Liggende Hollander in 1994. Frank stuurde mij op pad met een Bowi. Eerst hield hij mijn fiets vast terwijl ik fietste en op het moment dat ik dacht dat het mij niet zou lukken, riep hij: "Ik heb je allang losgelaten hoor!" Ik beschouw mij niet als een motorisch wonder (integendeel). Toch ben ik die dag niet gevallen. Ik vond het een weldaad, ligfietsen, die dag. Zo ontzettend comfortabel. Ik was verkocht. Het jaar daarna hebben we met ligfietsen een fietsvakantie gemaakt en daarna heb ik een Bowi aangeschaft. Dit jaar 27 jaar geleden.
Waarom is de ervaring van de schrijver in Trouw, Jeroen den Blijker, zoveel minder?
Ik kan drie redenen bedenken:
Marco
Waarom is de ervaring van de schrijver in Trouw, Jeroen den Blijker, zoveel minder?
Ik kan drie redenen bedenken:
- De stabiliteit van de verschillende typen ligfietsen is heel verschillend. Ik heb het hier over tweewielers. De Mini voelt veel stabieler aan dan de Maxi. Het zijn allebei Sinner Demons! Alleen heeft de Mini voor een 16 inch wiel en achter een 20, en de Maxi voor een 20 inch wiel en achter een 26. Ze fietsen compleet anders. Een beginneling kan beter de Mini nemen.
- Ik was 27 toen ik mijn eerste ligfietsrit maakte en 28 toen ik er 1 kocht. Mijn indruk is dat het motorisch leervermogen en stabiliteit minder wordt wanneer je ouder wordt. Ik weet niet hoe oud Jeroen den Blijker is, maar mensen boven de zestig die voor het eerst een tweewielligfiets gaan berijden, dat zou wel eens per definitie tegen kunnen vallen.
- Misschien zijn mensen de eerste rit zo bang om te vallen dat ze verkrampen en dat het inderdaad niets wordt. Hoewel ik de eerste jaren het stuur nog heel stevig vast heb gehouden, zo ontspannen was ik nou ook weer niet. Maar ook weer niet zo verkrampt dat ik het comfort van de ligfiets niet kon ervaren. Die verkramping kan ook met leeftijd te maken hebben (zie bovenstaande reden).
Marco
