Beginnend velonaut meldt zich

[ThijsR]

Sinds een week of twee krijg ik, dankzij het vele fietsen, eindelijk weer eens wat meer vertrouwen in de knie. Vorige vrijdag heb ik er een serieus sportmoment van gemaakt op weg naar huis en dat had bijzonder weinig uitwerking op de knie... Dat is interessant! Schijnbaar zet ik bij een lagere inspanning véél spierspanning op de knie, die ik bij een hogere mate van inspanning onbewust loslaat, waardoor de knie z'n normale gang kan gaan.

Misschien euh.. "serieus sportmoment" --> hogere cadans --> lager moment --> lagere kniebelasting?

Ik zal het niet uitsluiten, want zeker weten doe ik het niet, maar op gevoel heb ik niet heel anders in de cadans gereden en voornamelijk het verschil gemaakt door een flink tandje hoger te schakelen met behulp van het grootste voorblad.

(Hard)lopen is een enorme belasting van o.a. je kniegewricht. Met fietsen is de belasting een stuk minder extreem.

Je kan natuurlijk in de avonduren extra kilometers maken en/of omrijden op je w/w route?

Ik heb jarenlang hardgelopen zónder knieklachten, eigenlijk zonder wat voor klachten dan ook, en dat heeft ook wat met techniek te maken. Lang verhaal kort: ik land niet op mijn hak met gestrekte knie, ik loop juist op een barefoot-vriendelijke manier.
De knieklachten zijn ontstaan tijdens marathontraining, toen ik door overenthousiasme in de weken met het meeste trainingsvolume véél te hard van stapel ben gelopen (PR op halve marathon afstand terwijl de bedoeling is rustig te trainen).
Sindsdien heb ik allerlei kanten op gecompenseerd, wat pijntjes op verschillende plekken heeft gegeven, totdat ik uiteindelijk maar gewoon helemaal ben gestopt. Kon geen kwartier meer rennen zonder een paar dagen last.