VM transitie

[Bart Verbeek]

Ik heb na meer dan 50.000-vm-kilometers nog nooit een iets langere rit met een gemiddelde van 37km/u gereden.



Ooit wel een keer naar Dronten (65km) met een gemiddelde van ruim 32km/u. Daarvoor moest ik bijna de gehele weg rond de 40km/u rijden. En de bult bij 't Harde ging ik naar beneden met 79km/u.



Mijn kruissnelheid is wel regelmatig 37km/u. Ook wel stukken van meer dan 10km.

Bij de dijk Lelystad Enkhuizen verwacht ik dat het verschil tussen kruissnelheid en gemiddelde snelheid niet heel erg ver uit elkaar ligt. Als ik een goedkopere en dus zwaardere velomobiel aanschaf, dan zou mijn kruissnelheid wel eens dichter in de buurt van de 30 km per uur kunnen liggen. Dan is ondersteuning plotseling wel weer heel zinvol. De stroomlijn van de velomobiel vertaalt zich dan naar extra actieradius van de accu's en de mogelijkheid zonder te zweten aan te komen. Voor het alternatief is een duurdere velomobiel en een goede conditie noodzakelijk. Dat duurder is relatief, want die ondersteuning is ook niet gratis. Keuzes, Keuzes. . .

---

Eruit is waarschijnlijk lastiger. 
Ik kan en moet een deel van het opduwen vanuit mijn benen doen maar je moet ook een deel van de kracht vanuit de armen leveren, tenminste jezelf omhoog houden terwijl de benen zich verplaatsen.

Maar het is veel makkelijker dan ik van te voren gedacht had en hoewel langzaam kom ik zonder problemen (en zonder pijn) uit de fiets.

Proberen is de best optie.

De verschillende modellen hebben verschillende openingen.

Ik heb nogal lange benen, dus ik zal het uit moeten proberen, inderdaad. Het is wel raar. Eerst kun je alles, en drie maanden later lijkt het ineens alsof je twintig jaar ouder bent. Gelukkig lijken de meeste functies wel weer terug te (kunnen) komen. Hoewel ik de rug altijd wel wat zal moeten ontzien.