04-Apr-2017, 04:27 AM
Nou ja, beginnende ligger niet direct. Laat ik me maar een "herintreder" noemen aangezien ik in de jaren 90 voor ongeveer 5 jaar m'n auto vervangen had door een ligfiets. Maar dat even terzijde. 
Zoals ik al eerder hier verteld heb, heb ik november vorig jaar gekozen voor een trike en m'n conventionele fietsen aan de kant gezet. Deze beslissing was mede door leeftijds- en medische factoren genomen en ik wist dat ik op een ligger m'n spieren weer opnieuw moest gaan opbouwen maar ik had het idee dat de voordelen van het rijden op een ligger dit zeker waard zouden zijn.
De eerste maanden niet veel gereden op de trike, een paar ritjes van zo'n 3 tot 5 km en vaak stond de Trident stil. Nieuwe medicijnen resulteerden in minder pijn in benen en rug en dat was motivatie genoeg om het fietsen weer eens op te pakken. Op diverse forums en blogs genoeg gelezen over het rustig aan opbouwen en geduld hebben tot je spieren het gewend zijn, dus dat maar in het achterhoofd gehouden.
Inmiddels heb ik ook wat langere ritten onder de wielen door, een paar van 20 km en een rit van 30 km een ik moet zeggen dat het rustig opbouwen z'n vruchten afwerpt. De benen voelen beter, het rijden gaat makkelijker en de motivatie om verder te gaan groeit. Het is echt maanden geleden dat ik nog zo gemotiveerd was om met de fiets op pad te gaan. Geduld overwint alles!
Natuurlijk moest er ook nog een en ander veranderd worden aan de trike, afgaande op het gevoel van rijden. Zo heb ik bijvoorbeeld de neuspijp wat verder naar voren gezet (met de nodige ketting verlenging natuurlijk) en het zitje wat meer achterover gezet. Alles op gevoel om een zo comfortabel mogelijke rij ervaring te hebben op de trike.
Al met al is het lonend voor een beginnend (of herintredende) ligfietser om het geduld op te brengen en rustig aan vertrouwd te raken met het ligfietsen (spieren en geest). Niet gelijk de lange afstanden najagen en voor de snelheid gaan, maar rustig aan beginnen met genieten. De rest komt wel.
Grt,
Frank
![[Afbeelding: 23h29aa.jpg]](http://i67.tinypic.com/23h29aa.jpg)
Zoals ik al eerder hier verteld heb, heb ik november vorig jaar gekozen voor een trike en m'n conventionele fietsen aan de kant gezet. Deze beslissing was mede door leeftijds- en medische factoren genomen en ik wist dat ik op een ligger m'n spieren weer opnieuw moest gaan opbouwen maar ik had het idee dat de voordelen van het rijden op een ligger dit zeker waard zouden zijn.
De eerste maanden niet veel gereden op de trike, een paar ritjes van zo'n 3 tot 5 km en vaak stond de Trident stil. Nieuwe medicijnen resulteerden in minder pijn in benen en rug en dat was motivatie genoeg om het fietsen weer eens op te pakken. Op diverse forums en blogs genoeg gelezen over het rustig aan opbouwen en geduld hebben tot je spieren het gewend zijn, dus dat maar in het achterhoofd gehouden.
Inmiddels heb ik ook wat langere ritten onder de wielen door, een paar van 20 km en een rit van 30 km een ik moet zeggen dat het rustig opbouwen z'n vruchten afwerpt. De benen voelen beter, het rijden gaat makkelijker en de motivatie om verder te gaan groeit. Het is echt maanden geleden dat ik nog zo gemotiveerd was om met de fiets op pad te gaan. Geduld overwint alles!
Natuurlijk moest er ook nog een en ander veranderd worden aan de trike, afgaande op het gevoel van rijden. Zo heb ik bijvoorbeeld de neuspijp wat verder naar voren gezet (met de nodige ketting verlenging natuurlijk) en het zitje wat meer achterover gezet. Alles op gevoel om een zo comfortabel mogelijke rij ervaring te hebben op de trike.
Al met al is het lonend voor een beginnend (of herintredende) ligfietser om het geduld op te brengen en rustig aan vertrouwd te raken met het ligfietsen (spieren en geest). Niet gelijk de lange afstanden najagen en voor de snelheid gaan, maar rustig aan beginnen met genieten. De rest komt wel.
Grt,
Frank
Huidige fietsen:
Trident Stowaway -/- Surly Disc Trucker -/- Speedliner (M5) 28/20
