Rolweerstand, luchtweerstand en zithoek bij ligfietsen

[365cycle]

Volgens mij heeft Wim Schermer vaak getest met de Pro One banden onder de Quest's. Als Wim de roetsende zijn Milan rondom op soepelere banden zet, wordt het rolweerstand kleiner t.o.v. de luchtweerstand.

Wim is zo ongeveer vanaf dat moment een enorm aanhanger van de GoCycle banden.

De brede lichtlopende GoCycle banden zijn nu vrijwel geheel afgedekt en de weerstand is extreem gereduceerd.

De Pro One is sneller dan de GoCycle, maar alleen bij goede weersomstandigheden. Is het koud of rijd je op slecht wegdek, dan loopt een GoCycle bijna onverslaanbaar lekker. Een Scorcher is volgens mij nog iets rapper, maar heeft op nat wegdek bijna geen grip en gaat dan ook snel lek.

In de verhouding 38% / 62% bij circa 40 km/h in een Quest en een omslagpunt op circa 32 km/h, zal de Milan niet veel verandering brengen. Of Wim moet rustiger gaan rijden.

De stroomlijn van een Milan SL met een hoog vizier is flink superieur aan die van een originele kale Quest. Sterker nog: de Quest XS is al duidelijk sneller. Gezien er alleen smalle bandjes onder een Milan passen en de Continental Contact Speed waarmee Milans standaard afgeleverd worden knetterstug zijn, vermoed ik dat het omslagpunt op of misschien zelfs boven 40 km/h ligt. RoetsWim gaf zelf aan dat hij zelden zo hard rijdt. In een ander topic reageert hij op mijn "sluipkilometers" met dat de SL soms ineens 43 km/h rijdt. Daarnaast moet je niet rekenen met de topsnelheid, maar met de gemiddelde snelheid, of eventueel enkel met de momenten dat de snelheid boven het omslagpunt komt. Mijn gemiddelde snelheid was vandaag 36,2 km/h, het deel van de tijd dat ik ruim voorbij de 40 km/h was is beperkt. En dan ben ik van alle velomobielritten die ik in m'n Strava voorbij zie komen vandaag op één na de snelste rijder.

In de zomer is de lucht minder zwaar, maar dat geldt ook voor de soepelheid van de rubber banden.

Berekeningen hierover kunnen uitsluitsel geven als meerdere velomobielen in een geavanceerde windtunnel zijn getest.

Een geavanceerde windtunnel kost veel geld, en je hebt er alleen iets als je ook weet wat je aan het meten bent. Zelfs professionele fietsteams proberen de werkelijkheid te benaderen, en toetsen hun theoretische metingen vervolgens aan de praktijk. 
Ik zet m'n geld op verzamelen in de Tweede Heinenoordtunnel, door professionals ter plekke sporing afstellen, lagers checken, eventueel uitdraaitijd van de drie/vier afzonderlijke wielen (onbelast) meten, juiste banden monteren en oppompen, gewicht gelijk trekken en rollen maar (+ snelheid meten). De wind komt daar binnen maar van één kant, maar dichter bij een realtime meting tijdens het rijden gaan we niet kunnen komen.