De auto is niet 6x veiliger. Voor de bestuurder van een auto is het veiliger. Maar dat zal je vast ook bedoelen.
Ik rij steeds meer op de rijbaan (30, 50 én 80km) waar dat sneller en veiliger kan dan op het fietspad.
Het zal zo'n 50-50 zijn. Ook afhankelijk van tijdgebondenheid. Wil ik rustig naar huis, dan zoek ik zoveel mogelijk de rust op.
Mij boeit de bestuurder + auto steeds minder. En zo minder stress als dat het geval zou zijn. Ik wil ze niet in de weg rijden maar meestal denk ik ook: 'moeten ze maar niet in zo'n breed ding rijden'. Vaak is mijn snelheid al de max snelheid. Bovendien: Ik heb eerder regelmatig last van auto's en voorzieningen die getroffen zijn vanwege auto's, dus als ik auto's soms wat last geef is het maar zo.
Op het fietspad rijden/lopen veel onverstanden. Tegen de richting in, met zijn 2en fietsend of lopend, met oogkleppen op (spiegels zou niet verkeerd zijn voor veel voetgangers), niet opletten, met loslopende honden, traag, geen of onjuiste verlichting zijn zo maar een paar zaken. Wat dat betreft gedragen autobestuurders zich veel beter.
Op een enkeling na (~1%) wordt ik ook volledig geaccepteerd op de rijbaan. Die ~1% is zo'n figuur met haast die 100m verder stilstaat voor een stoplicht. Haha.
(Auto)bestuurders komen steeds vaker als 'onnozel/onwetend' over. Af en toe moet ik erom glimlachen. Dat lijkt me het beste. En dat wordt meer hoe groter de auto. Ik zei van de week nog tegen een collega 'daar rij je dan 80 met je 182PK'. Keek die een beetje zuur zonder weerwoord. Normaalgesproken hou ik mijn mond, want het heeft toch geen nut. Blijven glimlachen. Hoe onnozel de situatie/actie ook is.
mensen die ervoor geleerd hebben en expert zijn op dit gebied.
Mooi stuk. Onderbouwd en met een logische maar helaas ook impopulaire conclusie.
Ik rij steeds meer op de rijbaan (30, 50 én 80km) waar dat sneller en veiliger kan dan op het fietspad.
Het zal zo'n 50-50 zijn. Ook afhankelijk van tijdgebondenheid. Wil ik rustig naar huis, dan zoek ik zoveel mogelijk de rust op.
Mij boeit de bestuurder + auto steeds minder. En zo minder stress als dat het geval zou zijn. Ik wil ze niet in de weg rijden maar meestal denk ik ook: 'moeten ze maar niet in zo'n breed ding rijden'. Vaak is mijn snelheid al de max snelheid. Bovendien: Ik heb eerder regelmatig last van auto's en voorzieningen die getroffen zijn vanwege auto's, dus als ik auto's soms wat last geef is het maar zo.
Op het fietspad rijden/lopen veel onverstanden. Tegen de richting in, met zijn 2en fietsend of lopend, met oogkleppen op (spiegels zou niet verkeerd zijn voor veel voetgangers), niet opletten, met loslopende honden, traag, geen of onjuiste verlichting zijn zo maar een paar zaken. Wat dat betreft gedragen autobestuurders zich veel beter.
Op een enkeling na (~1%) wordt ik ook volledig geaccepteerd op de rijbaan. Die ~1% is zo'n figuur met haast die 100m verder stilstaat voor een stoplicht. Haha.
(Auto)bestuurders komen steeds vaker als 'onnozel/onwetend' over. Af en toe moet ik erom glimlachen. Dat lijkt me het beste. En dat wordt meer hoe groter de auto. Ik zei van de week nog tegen een collega 'daar rij je dan 80 met je 182PK'. Keek die een beetje zuur zonder weerwoord. Normaalgesproken hou ik mijn mond, want het heeft toch geen nut. Blijven glimlachen. Hoe onnozel de situatie/actie ook is.
mensen die ervoor geleerd hebben en expert zijn op dit gebied.
Mooi stuk. Onderbouwd en met een logische maar helaas ook impopulaire conclusie.
